Probatiewet — historisch archief 027

Art. 18. § 1. De verjaring van de publieke vordering die voortvloeit uit een misdrijf waarvoor opschorting van de uitspraak van de veroordeling is verleend, loopt niet meer vanaf de dag waarop de beslissing in verband met de maatregelen bedoeld in artikel 3, in kracht van gewijsde is gegaan.   De publieke vordering gaat te niet na verloop van de termijn die in dat artikel is gesteld, wanneer de opschorting van de uitspraak van de veroordeling niet is herroepen met toepassing van artikel 13.   § 2. De verjaring van de straffen die met uitstel zijn uitgesproken op grond van artikel 8, gaat in op de volgende data :   wanneer het uitstel van rechtswege wordt herroepen met toepassing van artikel 14, § 1, gaat de verjaring in op hetzelfde ogenblik als die van de straffen die voor het nieuwe misdrijf worden uitgesproken;   wanneer het uitstel wordt herroepen met toepassing van artikel 14, § 2, gaat de verjaring in op de datum van het arrest van herroeping of op de dag waarop het vonnis van herroeping niet meer vatbaar is voor het beroep.

Art. 18bis.<Ingevoegd bij W 1999-05-04/60, art. 21; Inwerkingtreding : 02-07-1999> Voor de toepassing van deze wet op rechtspersonen worden de bepaalde strafdrempels gelezen als volgt :   - in het eerste lid van artikel 3 : [2 twaalfduizend euro in plaats van zes maanden]2, en honderdtwintigduizend [1 euro]1 in plaats van vijf jaar;   - in het eerste lid van § 1 van artikel 8 : [4 ...]4 honderdtwintigduizend [1 euro]1 in plaats van vijf jaar;   [3 - in het tweede lid van § 1 van artikel 8 : vierentwintigduizend euro in plaats van twaalf maanden;]3   - in het [3 zevende]3 lid van § 1 van artikel 8 : twaalfduizend [1 euro]1 in plaats van zes maanden;   - in § 1 van artikel 13 : vijfhonderd [1 euro]1 in plaats van een maand;   - in het [4 eerste lid]4 van § 4 van artikel 13 : honderdtwintigduizend [1 euro]1 in plaats van vijf jaar;   - in § 1 van artikel 14 : [4 twaalfduizend euro in plaats van zes maanden]4;   [4 - in artikel 14, § 1bis: ten minste vijfhonderd euro en ten hoogste twaalfduizend euro in plaats van ten minste één maand en ten hoogste zes maanden.]4   ----------   (1)<W 2000-06-26/42, art. 2; Inwerkingtreding : 01-01-2002>   (2)<W 2014-04-25/23, art. 68, 017; Inwerkingtreding : 24-05-2014>   (3)<W 2016-02-05/11, art. 38, 022; Inwerkingtreding : 29-02-2016>   (4)<W 2024-01-18/06, art. 46, 026; Inwerkingtreding : 05-02-2024>

Art. 19. Voor de toepassing van deze wet wordt een strafdienst die uitgesproken is door een gerecht van Belgisch-Kongo of een trustgebied, beschouwd als een correctionele straf, indien zij acht dagen tot vijf jaar bedraagt, en als een criminele straf, indien zij vijf jaar te boven gaat.

Art. 20. § 1. <Wijzigingsbepaling.>   § 2. De veroordeling met uitstel is van toepassing op al de straffen die, vóór de inwerkingtreding van deze wet, krachtens bijzondere wetten niet met uitstel mochten worden uitgesproken, ter uitzondering van de straffen bedoeld in de artikelen (143 van de wet van 15 april 1896, 27 van de wet van 12 december 1912,) 16 van de wet van 29 augustus 1919, gewijzigd bij artikel 5 van de besluitwet van 14 november 1939, en 41 van de wetsbepalingen inzake de slijterijen van gegiste dranken, gecoördineerd op 3 april 1953.   De opschorting van de veroordeling is, onder voorbehoud van de bovenvermelde uitzonderingen, eveneens van toepassing in de gevallen waarin, vóór de inwerkingtreding van deze wet, de toepassing van artikel 9 van de wet van 31 mei 1888, gewijzigd bij de wet van 14 november 1947, uitgesloten was voor de hoofdgevangenisstraf of voor de geldboete.